Dəyişdirən Güc

Məsələlər– May 2016 –Lütf və Həqiqət Jurnalı

Rəbbi İzzətdə Seyr Etməyin Dəyişdirən Gücü

Bütün xristian həqiqətlərinin əsası budur:İnsanla Allah arasında bir Vasitəçi, üçüncü bir şəxs var. Çünki insan Allaha yaxınlaşa bilməzdi, Başqası insanın günahını və onun işini öz üzərinə götürərək özünü bu işə qatdı və onun üçün Allah qarşısında qəbul olunmağı təmin etdi. 2 Korinflilərə 3-də bunun nəticəsi olaraq iki şey vurğulanır:

“Rəbbin Ruhu haradadırsa, orada azadlıq var” (v.17KJV), lütf azadlığı vəBiz “Məsihin məktubu... yaşayan Allahın Ruhu ilə yazılmış” (v.3) oluruq.

Şübhəsiz ki, biz özümüzdə qüsurlu və uğursuz insanlarıq, lakin biz özümüzün məktubları deyilik. Biz, Allahın Ruhunun verdiyi tərifə görə, Məsihin surətləri, yəni rəsmi nüsxələriyik. Biz bunu “varıq”, sadəcə olaraq olmalı deyilik.

İndi bir çox möminlərin təbii düşüncəsibudur: “Mən bu surəti özümdə görmürəm.” Siz özünüzdə Məsihi görməyə çalışmaqla məşğul olmamalısınız. Əksinə, siz İsa Məsihə baxmalısınız. Siz Onunla məşğul olduğunuz zaman Onu əks etdirirsiniz. Musa öz üzünün parladığını görmədi, lakin Allahın üzünün parladığını gördü, sonra başqaları Musanın üzünün parladığını gördülər (Çıxış 34:29-35; 2 Korinflilərə 3:13-16-ya baxın).

Musanın üzündə görünən Rəbbin izzəti insanları qorxutdu, çünki onlar bu izzətə dözə bilməzdilər. Onlar Allah qarşısında günahkar olduqlarını və günahları məsələsinin heç vaxt həll olunmadığını bilirdilər. Buna görə də Allahın izzətinin ən kiçik bir əlaməti belə yalnız Onun onları cəzalandıracağı qorxusunu yarada bilərdi. Lakin biz Allahın izzətini Məsihdə “açıq”, pərdəsiz “üzlə” (v.18) görürük və heç də qorxmuruq. Biz ona baxmaqda azadlıq, təsəlli və sevinc tapırıq. Biz ona baxırıq və qorxmaq əvəzinə sevinirik. Niyə bu qədər böyük bir fərq var?

Gördüyüm izzətdə diri olan Məsihdir– burada olan Məsih deyil (nə qədər şirin olsa da), lakin Allahın sağ əlində olan Məsihdir. Bu izzət göylərdə olsa da, mən ona sabit baxışla baxa bilərəm. Məsih Allahın taxtının izzəti və əzəməti ortasındadır! Bütün bu izzət məni qorxutmur, çünki o, günahlarımı aradan qaldırmış bir İnsanın üzündədir və O, bunun sübutu olaraq oradadır. “O, günahlarımızı özü təmizlədikdən sonra, ucalıqda olan Əzəmətin sağ tərəfində oturdu” (İbr. 1:3).

Bir zamanlar Onun səsini eşitməkdən qorxurdum və İsrail övladları kimi, “Allah [mənimlə] danışmasın” (Çıx. 20:19) deyirdim; ya da günahkar vicdanlı Adəm kimi, Ondan gizlənməyə çalışırdım (Yar. 3:8). Lakin artıq belə düşünmürəm. Xeyr, qoy Onun səsini eşidim. İndi Məsihin izzətini xilas olduğumu bilmədən görə bilmərəm!

O, izzətə necə gəldi? O, bura endi və insan görünüşündə tapılaraq vergi yığanlar və günahkarlarla dost kimi qarışdı, onları öz yoldaşları seçdi. O, günah ucbatından Allahın qəzəbini daşıyan İnsandır – mənim günahlarımı öz bədənində ağac üzərində daşıyan (1 Pet. 2:24). O, burada, şəraitin ortasında və günah ittihamı altında olmuş kimi izzətdədir; və yenə də indi Allahın izzətini Onun üzündə görürəm (2 Kor. 4:6). Mən Onu orada günahımı aradan qaldırmasının nəticəsi olaraq görürəm, çünki O, mənim qurtuluşumu tamamlamışdır.

Məsihin izzətini görə bilməzdiməgər günahımın bir ləkəsi belə aradan qaldırılmamış olsaydı. Bu izzətdən nə qədər çox görsəm, Məsihin gördüyü işin mükəmməlliyini və qəbul olunduğum salehliyi bir o qədər çox görürəm. Bu izzətin hər bir şüası günahlarımı öz günahları kimi etiraf edən və onlar üçün xaçda ölən, həmçinin Allahı yer üzündə izzətləndirən və Atanın Ona verdiyi işi tamamlayan Birinin üzündə görünür. Gördüyüm izzət qurtuluş izzətidir. Günah haqqında Allahı izzətləndirərək – “Mən Səni yer üzündə izzətləndirdim: Sənin mənə verdiyin işi tamamladım” (Yəh. 17:4) – Allah Onu orada Özü ilə izzətləndirmişdir.

Onu bu izzətdə gördüyüm zaman günahlarımın yox olduğunu görürəm. Günahlarım Vasitəçinin üzərinə qoyuldu: “RəbbBİZİMhamımızın günahını Onun üzərinə qoydu,” “Özü də günahlarımızı öz bədənində ağac üzərində daşıdı” (Yeşaya 53:6; 1 Pet. 2:24). Bütün günahlarım etiraf edildi və qurbanlıq keçinin başına qoyuldu, və onlar götürüldü (Lev. 16:21-22).

Allah Məsihin gördüyü işlə o qədər izzətləndi ki,mənim günahlarım ucbatından Məsih Onun sağ əlində olmağa haqq qazandı. Mən orada Məsihə baxmaqdan qorxmuram, çünki günahlarım indi haradadır? Onlar harada tapılacaq – göydə, yoxsa yerdə? Bir zamanlar o mübarək Birinin başında tapılmışdılar; lakin onlar yox oldular, bir daha tapılmayacaqlar. Mən yalnız Məsihi izzətdə görürəm.

Əgər gördüyüm, belə demək olarsa, ölü bir Məsih olsaydı, günahlarımın yenidən tapılacağından qorxa bilərdim. Lakin Məsih izzətdə diri olduğu üçün bu axtarış boşunadır. Onları hamısını daşıyan Allahın taxtına qaldırılmışdır və orada heç bir günah ola bilməz.

Məsihə izzətdə baxmağın praktik nəticəsi olaraq,Mən Onun bənzərliyinə çevrilirəm. “Biz hamımız açıq üzlə, güzgüdə olduğu kimi Rəbbin izzətini seyr edərək, Rəbbin Ruhu tərəfindən izzətdən izzətə eyni surətə çevrilirik” (2 Kor. 3:18). Məsihə indiki, praktik uyğunluğun gücü Müqəddəs Ruh Məsihin şeylərini götürüb ruhumuza açdığı zaman gəlir. Mən Məsihdən zövq alıram. Mən Onunla qidalanıram. Mən Onu sevirəm. Bu, Müqəddəs Ruh tərəfindən ruhumun Məsihə görə formalaşması və modelidir. Bu, Onun Məsihi açmasıdır.

Mən yalnız izzəti sevməklə qalmıram, sevdiyim, heyran olduğum və qayğısına qaldığım Məsihin Özüdür. Mən Məsih üzərində düşünürəm, Onun ət bədənini və tökülmüş qanını özüm üçün mənimsəyirəm. Onda Məsihə bənzəməyim təəccüblüdürmü? Xristian beləliklə Məsihin məktubu olur: O, Məsih üçün danışır, Məsihə sahib çıxır və Məsih üçün hərəkət edir. O, zəngin olmağı arzulamır, çünki Məsihdə araşdırıla bilməyən sərvətlərə malikdir. Mömin dünyanın zövqlərini istəmir, çünki Allahın sağ əlində əbədi zövqə malikdir.

Ürəyiniz hələ də “Ah, amma mən Məsihin bu surətini özümdə görmürəm” deyirmi? Amma siz Məsihi görürsünüz, və bu daha yaxşı deyilmi? Özümə baxmağım deyil, Məsihə baxmağım Allahın Onun bənzərliyində böyüməyim üçün təyin etdiyi vasitədir. Əgər böyük bir rəssamın işini kopyalamaq istəsəydim, gözlərimi bir təqlidə dikərək və uğursuz bir cəhd haqqında peşmançılıqlarla məşğul olaraq uğur qazanardım? Xeyr. İstənilən nəticə yalnız modelə baxmaqla, gözlərimi ora dikməklə – müxtəlif nöqtələri izləməklə və işin ruhuna girməklə əldə edilə bilər. Bunda olan təsəlliyə diqqət yetirin: Müqəddəs Ruh ruhuma Məsihi izzətdə qəbul olunmağımın təminatı olaraq açdığı üçün, mən qorxmadan və sabit şəkildə o izzətə baxa və onun parlaqlığının ölçüsünə sevinə bilərəm!

Müqəddəs Ruhla dolu Stefan (Həv. 7),göyə baxdı və Allahın izzətini, və İsanın Allahın sağ əlində dayandığını gördü; və Onun üzü bir mələyin üzü kimi parladı. Və onun ölümünə baxın! Öz Ustadı kimi, o da qatilləri üçün dua etdi. Stefan “Ya Rəbb, bu günahı onların üzərinə qoyma” (v.60) deyərək öldü. Bundan əvvəl Məsih “Ata, onları bağışla, çünki nə etdiklərini bilmirlər” (Luka 23:34) deyərək ölmüşdü. Stefan Məsihin düşmənlərinə olan sevgisini ifadə etdi. Müqəddəs Ruh tərəfindən o, çox mübarək bir şəkildə – eyni surətə çevrildi.

Allahla tam azadlıqda olan ruh, İsa Məsihin üzündə görünən Allahın izzətinə sakit və xoşbəxt bir şəkildə baxır; və bu izzəti gördüyü və onun ifadəsini bildiyi üçün o ruh Allah qarşısında müqəddəs bir inamla gəzir. Allahın hüzurunda rahat olan o, orada Allahın hüzuruna yaraşan ruhu içir və dünyaya “Məsihin məktubu” olur, hər kəsə imanla Allahın hüzurunda olduğunu, Məsihə izzətdə baxdığını göstərir. Qoy biz də getdikcə daha çox, bütün bu izzətin üzündə göründüyü – bizim üçün ölmüş və günahlarımızı öz qiymətli qanı ilə təmizləmiş Quzu ilə öyünək.

John N. Darby tərəfindən (redaktə edilmişdir)

“Onlar Ona baxdılar və işıqlandılar; və üzləri utanmadı.”—Zəbur 34:5Onlar Rəbb Yehovaya baxdılar və işıqlandılar. Lakin heç bir insan Yehova Allaha Özü olduğu kimi baxıb Onda təsəlli tapmamışdır, çünki “Allahımız yandırıcı oddur” (İbr. 12:29). Rəbb İsa Məsihdən ayrı, mütləq bir Allah, narahat bir ürəyə heç bir təsəlli verə bilməz. Əgər Ona baxsa, kor olacaq, çünki Allahlığın işığı dözülməzdir. Ölümlü göz günəşə baxa bilmədiyi kimi, heç bir insan zəkası Allaha baxıb işıq tapa bilməz, çünki Allahın parlaqlığı ağılın gözünü əbədi korluqla vuracaqdır. Allahı görməyin yeganə yolu Vasitəçi İsa Məsih vasitəsilədir. “Allahı insan ətində görməyincə, düşüncələrim təsəlli tapmaz” (İsaak Uatts, 1674-1748).

Allah öz insanlığında örtülmüş və pərdələnmişdi – orada biz Ona sabit baxışla baxa bilərik, çünki O, bizə endi və bizim kasıb, məhdud zəkamız Onu anlaya və tuta bilər.—C. H. Spurgeon (“İsaya Baxmaq,” 23 May 1858)