«Biz həm də müsibətlərimizlə öyünürük, çünki bilirik ki, müsibət dözümlülük yaradır; dözümlülük təcrübə, təcrübə isə ümid yaradır. Ümid isə bizi utandırmaz, çünki Allahın sevgisi Müqəddəs Ruh vasitəsilə ürəklərimizə tökülmüşdür» (Romalılar 5:3-5). Müsibətlərdə öyünmək üçün biz onları Allahın əlindən müsbət bərəkət fürsətləri kimi qəbul etməliyik, bilməliyik ki, hər sınaq bizi sevən Birindən gəlir və O, hər birimizi elə sevir ki, sanki hər birimiz Onun bütün sevgisini inhisara almışıq. Biz bu müsibətlərin Ondan bizə bərəkət dalğası gətirdiyini dərk edərək «özümüzü Allahın sevgisində saxlayırıq» (Yəhuda 21).
Təsəvvür edin, əgər Allah üç İbrani uşağı odlu sobaya atılmamışdan əvvəl xilas etsəydi, onlar nələri itirmiş olardılar! Orada onlarla birlikdə «Allahın oğlu kimi» biri gəzirdi! (Daniel 3:25). Məgər onlar o odlu sınaqda öyünmədilərmi? Biz də Onunla birlikdə keçdiyimiz hər şeyə görə o əbədi gündə Onunla öyünə biləcəyik.
Allah bizə öyrədir ki, müsibətlər dözümlülük yaradır, lakin O, bizim Onsuz, sadəcə stoik dözümlülüklə, özümüzü daşımağa çalışaraq onlardan keçməyimizi istəməz. O, bizim hiss etməyimizi istəyir ki, O, qədəhi ölçüb və bizə onu içmək üçün güc verəcək. O, bizə öyrətmək istəyir ki, sınağın yükünü daşımaq gücü, yükün götürülməsi qədər real bir xilasdır!
Allahla birlikdə müsibətdən uğurla keçdiyimiz zaman bu təcrübədə qiymətli bir şey var; biz Onun kömək əlini hiss etdiyimizi və bunun reallığını yaşayırıq. Şübhəsiz ki, bu təcrübə sobanın dəyərinə dəyər! Onun kömək əlini hiss etmək bizə yeni bir ümid əsası verir və bu ümid heç bir məxluqa əsaslanan ümiddən fərqlidir. Allahın bizə qarşı ürəyini belə öyrənərək, nə olursa olsun irəli getmək cəsarətinə sahib olacağıq.
Naməlum
