Müqəddəs Kitabda “Mən günah etdim” sözlərini deyən yeddi nəfər var. Onlardan beşi səmimi deyildi, yalnız ikisi həqiqi tövbə ürəyindən dedi.
Qarşımıza çıxan ilk şəxs Firon, Misir padşahıdır və o, sərtləşmiş günahkarın bir nümunəsidir. Biz onda Allahın suverenliyinin və insanın məsuliyyətinin sirrini görürük.
Bir neçə dəfə “ürəyini sərtləşdirdiyi” (8:15; 9:34) deyilir. Lakin biz həm də Allahın Musaya Firon haqqında dediyi sözləri oxuyuruq: “Mən onun ürəyini sərtləşdirdim” (10:1). Həvari Pavel Fironun bu hekayəsini Allahın istədiyi kəsə mərhəmət etmək və ya istədiyi kəsi sərtləşdirmək suverenliyinin bir nümunəsi kimi istifadə edir (Rom. 9:17–18). Bunu necə izah edə bilərik? Biz bunu izah edə bilmərik – yalnız Allahın suverenliyi ilə insanın fəal iradəsi və məsuliyyəti birlikdə işləyir deməkdən başqa. Eyni şeyi Məsihin çarmıxa çəkilməsində də görmək olar: Allahın əbədi məqsədi insanın məsuliyyəti ilə birlikdə işləyir (Həvarilərin İşləri 2:23). Bu kişilər Onu ağaca mismarlayanda kukla deyildilər, lakin Allahın məsləhətləri yerinə yetirildi.
Firon bəzən Misirə bir bəla düşdükdən sonra tövbə edir, lakin sonra tezliklə Allaha qarşı müxalifətinə qayıdır. C. H. Spurgeon bununla bağlı demişdir: “Fırtınada doğulan tövbə sakitlikdə öldü. Dənizdə fırtınada dindar olan dənizçi kimi, quruya qayıtdıqda pis oldu. Vəba [Spurgeonun dövründə yayılmış ölümcül bir xəstəlik] kilsələrimizi doldurur və vəbanın sonu onları boşaldır.”
Bu mənə 11 sentyabr 2001-ci ili xatırladır, o zaman kədərli və həyəcanlı amerikalılar kilsələri doldurdular, lakin sonra onları tərk etdilər. Ürəyinizi Allaha qarşı sərtləşdirməkdən çəkinin; əgər tövbə varsa, o, həqiqi olmalıdır.
