5 Yer üzünün təməlini elə qurdun ki,
Əsla sarsılmasın.
6 Dərin suları libas kimi yer üzünə geydirdin,
Sular dağların üstünə qalxdı.
7 Sənin məzəmmətindən sular çəkildi,
Şimşəyinin səsindən qorxub qaçdı.
8 Dağlardan dərələrə axdı,
Sənin təyin etdiyin yerlərə töküldü.
9 Onların önünə hədd qoydun ki, ondan aşmasınlar,
Heç vaxt daşıb dünyanı basmasınlar.
10 Bulaqları vadilərdən fışqırtdın,
Dağların arasından axıtdın.
11 Bu bulaqlar bütün çöl heyvanlarına su verər,
Vəhşi eşşəklər içər, susuzluğu gedər.
12 Yanlarında quşlar yuva qurar,
Budaqlara qonub oxuyar.
13 Sən dağları göydəki sarayından sulayırsan,
Əlinin bəhrəsindən yer doyur.
14 Heyvanlar üçün ot bitirirsən,
İnsana becərmək üçün bitkilər yetirirsən.
Qoy insan torpaqdan azuqəsini çıxartsın:
15 Ürəkləri xoşhal edən şərabı,
Üzləri güldürən zeytun yağını,
Taqət verən çörəyi.
16 Doyunca su içər Rəbbin ağacları,
Livanda əkdiyi sidr ağacları.
17 Bu ağaclarda quşlar yuva qurar,
Leyləklərin yuvası şam ağacındadır.
18 Uca dağlar dağ keçilərinin oylağıdır,
Qayalar qayadovşanlarının sığınacağıdır.
19 Fəsilləri müəyyən etmək üçün ayı yaratdın,
Günəş batacağı zamanı bilir.
20 Gecə olsun deyə havanı qaraldırsan,
Bütün meşə heyvanları vurnuxmaya düşürlər.
21 Ov üçün gənc aslanlar nərə çəkərlər,
Öz yemlərini Allahdan istəyərlər.
22 Gün doğanda çəkilirlər,
Yuvalarında yatırlar.
23 İnsanlar iş başına gedir,
Qaş qaralana qədər işləyirlər.
Zəbur kitabı müxtəlifliklə doludur. Necə ki, bir rəssam müxtəlif məqsədlər üçün palitranın bir çox rənglərindən istifadə edirsə, Allahın Ruhu da zəburçulardan müxtəlif mövzuları təsvir etmək üçün istifadə edir. Bəzi zəburlar nəqli balladalara bənzəyir, Allahın xalqı arasında yollarının müəyyən bir hekayəsini danışır. Bu nəqli zəburlar arasında biz Zəbur 104–107-ni tapırıq. Hər biri özlüyündə gözəldir; və bir qrup olaraq, onlar Allahın xilasedici işinin geniş hekayəsini danışır, bizi cavab verməyə çağırır.
Zəbur 104 yaradılışla başlayır. Burada biz əzəmət, yaradıcılıq və dizayn Allahını tapırıq. O, yerin təməllərini qoydu, sonra böyük daşqından sonra dünyanı yenilədi (Zəb. 104:5–9). Onun su bulaqları vəhşi heyvanlar və quşlar üçün təminat verir. Mal-qara üçün otlar və insanlar üçün məhsullar var — sevinc və güc verən şərab, yağ və çörək (ay. 10–18). Sidr və şam ağacları yuva quran quşlar üçün ev olur; təpələr vəhşi keçilər üçündür, qayalar qayalarda gizlənən kiçik canlılar üçündür. Gecə meşə yırtıcıları Allahdan yemək axtarır; gündüz isə dincəlirlər (ay. 19–23). Dəniz həyatla doludur və böyük dəniz canlılarının oynadığı sularda gəmilər üzür (ay. 24–26).
Allahın dizaynında belə mükəmməllik tapılır! Hər şeyin bir məqsədi var və heç nə israf edilmir. Günah mövcud olsa da, yaradılışın izzəti hələ də Allahın əbədi gücünü aşkar edir (Rom. 1:20). Bu işıqda, zəburçumuz qəflətən sadəcə bir müşahidəçidən daha çox olur: “Ömrüm boyu Rəbbə nəğmə oxuyacağam,” deyir. “Qoy düşüncələrim Ona şirin olsun… Qoy günahkarlar yer üzündən yox olsunlar” (ay. 33–35).
Biz Allahın yaradıcılığının sadəcə müşahidəçiləri olmaq üçün nəzərdə tutulmamışıq. Biz başa düşürük ki, bu əzəmətli Allah əxlaqi hökmlər də verir və biz Ona qarşı məsuliyyət daşıyırıq. Buna görə də biz zəburçu ilə birlikdə sonda deyirik: “Ey canım, Rəbbə bərəkət ver! Rəbbə həmd et!”
