Bu sözlər Yehovanın İsrail xalqına Kənanı “güclü olun və girib sahiblənin” (Qan. 11:8) çağırışının bir hissəsidir.
Bu, tərk etdikləri yerdən çox fərqli bir diyar idi. Misir düz, quraq bir ölkə idi, orada məhsullarını Nil çayının suyunu ayaqları ilə yayaraq suvarmaq məcburiyyətində idilər. Onlar bunu sanki bir tərəvəz bağçası becərirlərmiş kimi əziyyətlə edirdilər. Gözləri göydə deyil, yerdə idi.
Lakin Kənanın topoqrafiyası göy yağışını içirdi. Bu, “süd və balla axan bir diyar” idi (ayə 9); “yaxşı bir diyar” (8:7) ki, bu gün xristianlığın ruhani bərəkətlərinin sərbəst şəkildə mövcud olduğu səmavi yerləri təmsil edir (Efes. 1:3).
Həvari Pavel Efeslilər – və biz – üçün Ataya dua edəndə ki, “O, Öz izzətinin zənginliyinə görə, daxili insanda Öz Ruhu vasitəsilə qüvvətlə güclənməyinizə icazə versin”, bu, “bütün müqəddəslərlə birlikdə eni, uzunluğu, dərinliyi və hündürlüyü anlamaq – biliyi aşan Məsihin sevgisini bilmək; Allahın bütün dolğunluğu ilə dolmaq” (3:16–19) üçün idi.
Pavel Romada məhbus olmasına baxmayaraq (ayə 1) xristianlığın ruhani zirvələrindən zövq alırdı və imanlı yoldaşlarının da eyni şeyi etməsini istəyirdi. Bu, bu dünyanın təklif etdiyi hər hansı bir zövq bağçasından qat-qat üstün olan yüksək və geniş bir bərəkət mənzərəsidir. Qoy Pavelin Efeslilərdəki duası bizi səmavi diyarı kəşf etməyə, təcrübə etməyə və ondan zövq almağa təşviq etsin.