6 Davud oğlu Süleymanı çağırdı və İsrailin Allahı Rəbb üçün məbəd tikməyi ona vəsiyyət etdi. 7 Davud Süleymana dedi: «Ey oğlum, mənim ürəyimdə Allahım Rəbbin adına məbəd tikmək istəyi vardı. 8 Ancaq mənə Rəbbin bu sözü nazil oldu: “Sən çoxlu qan tökdün və böyük müharibələr etdin. Sən Mənim adıma məbəd tikməyəcəksən, çünki önümdə yerə çoxlu qan tökmüsən. 9 Sənin bir oğlun olacaq. O, dinc yaşayacaq, onu ətrafındakı bütün düşmənlərindən qoruyacağam. Onun adı Süleyman olacaq. Onun dövründə İsrailə sülh və əmin-amanlıq verəcəyəm. 10 O Mənim adıma məbəd tikəcək. O Mənə oğul olacaq, Mən də ona ata olacağam. Onun padşahlıq taxtını İsrail üzərində əbədi olaraq möhkəmlədəcəyəm”. 11 İndi, oğlum, qoy Rəbb sənə yar olsun, sənin barəndə söylədiyi kimi Allahın Rəbbin məbədini uğurla tikəsən. 12 Ancaq Rəbb səni İsrailə hökm etmək üçün qoyanda sənə müdriklik və həssaslıq versin ki, Allahın Rəbbin verdiyi Qanuna əməl edəsən. 13 Əgər İsrail barədə Rəbbin Musaya əmr etdiyi qaydalara və hökmlərə əməl etsən, uğur qazanacaqsan. Möhkəm və cəsarətli ol, qorxma və ruhdan düşmə. 14 Bax böyük cəhdlə Rəbbin məbədi üçün yüz min talant qızıl, bir milyon talant gümüş, çox olduğu üçün çəkiyə gəlməz tunc və dəmir yığdım, həmçinin ağaclar və daşlar hazırladım. Sən də bunların üstünə əlavə et. 15 Sənin yanında çoxlu işçilər – daşyonanlar, bənnalar, dülgərlər, 16 hər cür qızıl, gümüş, tunc və dəmir işini bacaran ustalar var. Onların sayı-hesabı yoxdur. Buyur, işə başla, Rəbb sənə yar olsun».
9 Sən də, oğlum Süleyman, atanın Allahını tanı, səmimi qəlbdən və həvəslə Ona qulluq et, çünki Rəbb bütün ürəkləri sınayır və ağılların bütün istəklərini bilir. Əgər Onu axtarsan, sən Onu tapacaqsan. Əgər Onu tərk etsən, O da səni əbədi olaraq atacaq. 10 İndi bax Rəbb səni Müqəddəs məkan olan bir ev tikmək üçün seçmişdir, sən də möhkəm ol və bu işi gör».
20 Davud oğlu Süleymana dedi: «Möhkəm və cəsarətli ol, bu işi gör, qorxma və ruhdan düşmə, çünki Rəbb Allah, mənim Allahım səninlədir. O, Rəbbin məbədinin bütün xidmət işi sona çatmamış səni atmaz və tərk etməz.
1 Salnamələr kitabını vərəqlədikcə, Davudun oğlunu və Allah tərəfindən təyin edilmiş varisini Allahın ona təyin etdiyi böyük vəzifəyə hazırlamaqla məşğul olduğunu görürük. Allah Süleymanı sevirdi və ona Yedidiya, yəni “Rəbbin sevgilisi” əlavə adını vermişdi. Süleyman böyüdükcə, Davud ona əvvəlcə şəxsi olaraq (22:6–16), sonra isə ictimai şəkildə Allahın onu məhz bu xüsusi iş üçün seçdiyini bildirdi.
Allahın uşaqlarımızı nə qədər sevdiyini dərk edirikmi? O, onları Özü üçün istəyir və hətta yalnız bir xristian valideyni olan uşağı müqəddəs – Özü üçün ayrılmış – adlandırır. O, xristian atalarına – xristian analar da kömək edə bilər – açıq şəkildə deyir: “Uşaqlarınızı qəzəbləndirməyin, əksinə, onları Rəbbin tərbiyəsi və nəsihəti ilə böyüdün” (Efeslilərə 6:4). Bir çox evdə təhsil alanlar bunu vicdanla yerinə yetirməyə çalışır, uşaqlarına özləri dərs keçir, digərləri isə uşaqlarına məktəbdə nə öyrədildiyini diqqətlə izləyirlər.
Davud gənc Süleymana dərs verərkən nəyi vurğuladı? O, Allahın onunla necə davrandığına dair şəxsi tarixini açıq şəkildə bölüşdü, heç bir şəkildə Allahı günahlandırmamağa diqqət yetirdi. O, Rəbb qorxusuna əsaslanan hikmətin əhəmiyyətini vurğuladı. Həqiqi hikmət sadəcə bilikdən daha çoxdur. Biz də uşaqlarımızla səmimi və açıq olaq, Allahın bizimlə davranışlarında göstərdiyi sevgisini onlarla bölüşək. Uşaqlarımızı Rəbblə sağlam münasibət qurmağa təşviq edərkən, O, bizə onlara yaxşınümunə olmağa kömək etsin.
