«Lakin mən Rəbbim İsa Məsihin biliyinin üstünlüyünə görə hər şeyi zərər sayıram… Onu, Onun dirilməsinin qüdrətini və Onun əzablarında şərikliyi bilmək üçün» (Filipililərə 3:8,10). Dirilmiş Məsihlə ünsiyyət necə də şirindir və biz niyə bu qədər az bilirik? Çünki biz öz işlərimizlə məşğuluq, özümüzə qapılırıq və gözümüz özümüzə və hərəkətlərimizə yönəlib. Nəticə isə zəifləmiş ruhani görmədir. Bu baş verdikdə, biz özümüzlə müqəddəs və xoşbəxt ünsiyyətə sərf edə biləcəyimiz vaxtı özümüzü mühakimə etməyə həsr etməliyik.
Göz Məsihdən döndüyü an qaranlıq çökür! Yalnız göz sadə olduqda bu baş verməyəcək (Luka 11:34), bəs sadə göz nədir, Məsihi öz obyekti kimi qəbul edən göz deyilmi? Sözlər İsanı ürəyin qarşısında həmişə bir obyekt kimi saxlamağın gücünü və xeyir-duasını ifadə edə bilməz!
O, bizim ürəklərimizin qarşısında bizi özünə çəkən və doyuran bir obyekt kimi duranda, biz həm sülhə, həm də gücə sahib olacağıq – vicdan üçün sülhə və hisslər üzərində gücə.
Vicdan qanda şirin rahatlıq tapdıqda, hisslər İsanın Şəxsiyyəti ətrafında tamamilə oynaya bilər. Sonra, Müqəddəs Ruhun gücü ilə Ona baxmağa davam etdikcə, Onun surəti həyatımızda praktik olaraq görünəcək.
Unutmayın, Məsihin həyatımızda görünməsi yeganə həqiqi Xristianlıqdır! Dünyada çoxlu din var, lakin təəssüf ki, həqiqi Xristianlıq nə qədər azdır! Niyə belədir? Sadəcə olaraq Məsih tanınmır, sevilmir, yalnız qurtuluş üçün axtarılır. Dünyanın zövqləri, siyasəti və ya dini ilə məşğul olduqca, ruhani cəhətdən zəifləyir və alçalırıq – bu şeylər əlbəttə ki, Məsih deyil!
C.H.M.
