Sevinc, Dua və Şükür
«Həmişə sevinin. Daim dua edin. Hər şeyə görə şükür edin, çünki Məsih İsada Allahın sizin üçün iradəsi budur.» —1 Saloniklilərə 5:16-18 KJV
Bu ayələr, xüsusilə gənc mömin üçün çox şirin və qiymətlidir. Salonikidəki möminlər Pavelin sevinci və sevincli tacı idi (2:19), və biz məktubları oxuyarkən onların yazıldığı ruhu hiss etmədən keçə bilmərik. Bu ayələrdə biz Xristianın normal vəziyyətini görürük: daimi, yaxud fasiləsiz sevinc, dua və şükür. Məsələn, daimi sevinc – heç vaxt azalmayan sevinc haqqında nə bilirik? Əgər biz bu üç şeylə daha çox tanınsaydıq, nə qədər fərqli insanlar olardıq!
2 Padşahlar 18:14-də biz Hizqiyanın dua etmədiyini görürük. Həmin hissəyə baxaraq, Allahın onu dua edən bir insana çevirmək üçün istifadə etdiyi vasitələri də kəşf edirik. Padşah Hizqiya Aşşur padşahı ilk gələndə Allaha üz tutmadı, lakin Allah Hizqiyanın öz yolunda davam etməsinə icazə vermədi. Şeytan Yəhuda padşahının inamına mane olmağa çalışdı. Nəhayət, Rabşakenin həyasızlığından sonra Hizqiya Yehovanın evinə getdi (19:1). Nə yazıq ki, əvvəlcədən getmədi!
Hizqiya faydalı bir dərs öyrənirdi, lakin bu dərsi dərinləşdirmək lazım idi. Buna görə də, o, məktubu aldı və sonra Rəbbin qarşısında açdı, və Allahın möhtəşəm cavabını aldı. Bu, əgər biz daha daimi dua etsəydik, bizim üçün nə qədər yaxşı olacağını göstərmirmi? Hizqiya Rəbbin evini hər kəsdən daha çox bəzəmişdi; lakin evi açdıqdan sonra, dua etmədiyi üçün qızılı kəsməli oldu.
Saloniklilərə məktubdakı ardıcıllıqda sevinc duadan əvvəl gəlir; və sual budur: «Əsl Xristian sevinci harada tapılır?» Rəbbin sevinci bizim gücümüzdür (Nehemya 8:10), lakin bu sevinc necə qorunur? Pavel həbsxanada buna sahib idi (Həvarilərin İşləri 16:25), və Filippililərə həmişə sevinməyi söylədi (Filippililərə 4:4). Bu sevinc yalnız Rəbbin özünün tapdığı yerdə tapılır: itaət vasitəsilə. Biz itaətkar olduğumuz zaman bunu da sübut edəcəyik. Asılı İnsan Zəbur 16:6-da deyə bilərdi: «Mənim üçün xoş yerlərə düşdü iplər.» Şübhəsiz ki, biz Kilsə tarixinin son anlarında yaşayırıq və yalnız Rəbblə şüurlu ünsiyyət insanı xoşbəxt edə bilər. Əgər Rəbb üzərində düşünürsünüzsə, hətta çətin bir iş günü ərzində belə, sevinc tapacaqsınız.
Sonra bizdə «Daim dua edin» (1 Saloniklilərə 5:17) var. «Ağzını geniş aç,» O dedi, «və Mən onu dolduracağam» (Zəbur 81:10). Rəbb ağzımızı bağlamağımızı istəmir. Malakidəki cavab budur: «Mən... göy pəncərələrini açacağam» (Malaki 3:10). Bunu istəmirikmi? Həvarilərin İşləri 16-ya qayıtsaq, Rəbbin Lidiya’nın qəlbini açdığını görürük. Əgər sən və mən ağzımızı geniş açsaq, Rəbb onları dolduracaq. Sonra, O, bizim edə bilmədiyimizi edəcək: O, qəlbləri açacaq.
Luka İncilində Rəbb digər İncillərdən daha çox dua edərkən görünür. Vəftizində dua edərək yuxarı qalxdı. Dağ zirvəsində və ya bağçada, O, həmişə dua edirdi. İnanc və asılılıq Onu hər yerdə müşayiət edirdi. Yalnız Lukada biz «İnsanlar həmişə dua etməlidirlər» (18:1) nəsihətini oxuyuruq.
«Daim dua edin» duanın müəyyən vaxtları fikrini qadağan etmir, nə də Rəbbə xidmətimizi düzgün yerinə yetirməkdən çəkindirmir. Dua həqiqətən də bütün xidmətimizdə birinci yerdə olmalıdır. Onun vasitəsilə Allah tərəfindən bizə verilən hər şeyi etmək üçün güclənirik. Amma heyif! İşlərimizi birinci yerə qoymağa və duaya daha aşağı yer verməyə hazır deyilikmi? Həvarilərdə belə deyildi: «Biz özümüzü daimi duaya və Kəlamın xidmətinə verəcəyik» (Həvarilərin İşləri 6:4).
1 Saloniklilərə 5:18-də bizdə «şükür» var. Rəbb bunu eşitməyi necə də sevir! İbranilərə məktubda üç qurban tapırıq: biri heç vaxt təkrarlanmayacaq, ikisi heç vaçt tərk edilməyəcək. Rəbbin tək qurbanı heç vaxt təkrarlana bilməz (10:12). Lakin İbranilərə 13-də oxuyuruq: «Onun vasitəsilə Allaha daimi tərif qurbanı təqdim edək» (v.15) və «Yaxşılıq etməyi və paylaşmağı unutmayın, çünki belə qurbanlar Allahı razı salır» (v.16).
Rəbbimizin şükür etdiyi dörd hadisə var. Qarşısında 5000 ac insan varkən, nə edəcəyini bilərək şükür etdi. Şəhadəti rədd edildikdə (Matta 11:25), şükür etdi. Lazarın qəbri başında onu diriltməzdən əvvəl şükür etdi, və öz ölümünün qarşısında şükür etdi (Luka 22:17,19). «Hər şeyə görə şükür edin,» lakin bu, «həmişə hər şeyə görə şükür etmək» (Efeslilərə 5:20) qədər çətin deyil. Bu, Allahın bizim üçün iradəsidir.
William Kelly tərəfindən redaktə edilmiş «The Bible Treasury» jurnalından uyğunlaşdırılmışdır. Bu qısa qeydlər 1917-ci ildə keçirilmiş bir Müqəddəs Kitab tədqiqatından götürülmüşdür.
