Peyğəmbər Hezekiel Babilistanda digər yəhudi əsirləri ilə yaşayarkən Rəbbə xidmət edirdi. Daniel də artıq Babilistanda idi, kral xidmətinə məcbur edilmişdi. Yəhuda krallığı hələ də mövcud idi, lakin haqsızlıq geniş yayılmışdı. Hezekiel bu mesajı aldıqdan təxminən beş il sonra, Navuxodonosor sonuncu dəfə Yəhudaya qarşı gəldi. Yerusəlim fəth edildi, daha çox yəhudi əsir alındı, bir çoxu öldürüldü və məbəd dağıdıldı.
Belə şəraitə baxmayaraq, Rəbb hələ də dindarlığın fərdi şahidliklərini qiymətləndirir, Nuh, Daniel və Eyubu ruhani düşmənlərlə üzləşən və qalib kimi yaşayanların cəlbedici nümunələri kimi adlandırırdı.
Nuh zorakılıq və korrupsiya ilə dolu bir dünyada yaşayırdı, lakin Rəbb onu «bu nəsildə Mənim qarşımda saleh» adlandırdı (Yar. 7:1). İtaəti vasitəsilə Nuh imanla gələn salehliyi miras aldı (İbr. 11:7), və həqiqətən də dünyanı fəth edən imanımızdır (1 Yəh. 5:4–5).
Sonra, Daniel şeytanı məğlub edən biri kimi qəbul edilə bilər. Hücumlara, ittihamlara və hətta cin fəaliyyətinə baxmayaraq, qəlbinin sədaqəti Allaha möhkəm bağlı qaldı.
Və üçüncü, Eyub cismi məğlub edən biridir. Onun şəxsi dürüstlüyü Allahın Özü tərəfindən təsdiq edildi (Eyub 2:3), və onun şəxsi salehlik qeydi (Eyub 31) özünüidarənin diqqətəlayiq bir kataloqudur.
Bu üçü əlbəttə ki, günahsız deyildilər; lakin Allah onları burada xüsusi olaraq tanıdı. Yenə də, biz həm də qeyd edirik ki, qalib gəlmək tənha bir iş ola bilər. Əgər bu kişilər Hezekielin dövründə Yəhudada yaşamış olsaydılar, çox az yoldaşları olardı. Buna baxmayaraq, onlar bizim də öz dövrümüzdə qalib olmağa çalışdığımız zaman bizə faydalı modellərdir.
