“Mən gələnə qədər ticarət edin.” (Luka 19:11-27).
Rəbbin Öz xalqından istədiyi, O'nun üçün bütün qəlbdən olmaqdır.
Bu, dünyanın adi məşğuliyyətlərindən ayrılmaq demək deyil. Lakin sual budur ki, bu məşğuliyyətlər qəlbi dolaşdırır və bizim məqsədimizə çevrilirmi? Yoxsa bu məşğuliyyətlərlə məşğul olarkən qəlb hələ də Məsih üçün azaddırmı? Dünyada irəliləməkmi fikirlərimizi doldurur? Yoxsa biz, bütün insanların gözündə dürüst işlər görərkən, həqiqətən də insanlar arasında və insanlar qarşısında özlərinə aid olmayan, lakin bir qiymətə alınmış kəslər kimi yaşayırıq — Məsihin sevgisi ilə məcbur edilərək, nə qədər zəif olsaq da, özümüz üçün deyil, bizim üçün ölmüş və dirilmiş O'nun üçün yaşamağa çalışan kəslər kimi? Hamı Məsih kimi yaşamağa çağırılır. Və Məsih kimi yaşamaq, O'nun dünyayla əlaqədəki yerini tutmağı əhatə edir. "Onlar dünyadan deyillər," dedi O, "necə ki Mən dünyadan deyiləm." Xəyali halları ortaya qoymaq və xəttin haradan çəkiləcəyini soruşmaq asandır.
Məsihlə ünsiyyətdə olan qəlb, prinsipləri necə qoyacağını bilməsə də, O'na nəyin uyğun gələcəyini və O'nun Ruhunu nəyin kədərləndirəcəyini kifayət qədər asanlıqla ayırd edəcəkdir. Həqiqətən də, bu məsələdə çətinlik çəkən yalnız dünyayla qarışmağa can atan xristianlardır.
Dünya bir xristianda nəyin uyğun, nəyin uyğunsuz olduğunu kifayət qədər tez ayırd edir və dünyəvi bir mömin tərəfindən verilən şahidliyin dəyərini çətinlik çəkmədən qiymətləndirir. Əgər qəlb həqiqətən Məsihə sadiqdirsə, O'na şüursuzca şahidlik edəcək və O'nu tanımayan dünyadan ayrılacaqdır. Dünyanın ruhu və məqsədləri Məsihlə dolu olan ruhda yer tapa bilməz. Dünyanın işləri, sevgisi yuxarıdakı şeylərə yönəlmiş kəs üçün dəyərsiz görünəcəkdir.
