7 Çünki Allahınız Rəbb əlinizdə olan hər işə xeyir-dua verib. Belə böyük səhrada gəzib-dolaşdığınız zaman O sizi qorumuşdu. Bu qırx il ərzində sizinlə olan Allahınız Rəbbin sayəsində heç nəyə ehtiyacınız olmayıb.
1 Rəbbə alqış et, ey könlüm!
Ya Rəbb Allahım, Sən nə qədər böyüksən,
Ehtişamı, əzəməti geyinmisən!
2 Nura libas kimi bürünən,
Göyləri çadır tək açan,
3 Yuxarı otaqlarını suların üstündə quran,
Buludları Özünə araba edən,
Yel qanadları üstünə minib gəzən,
4 Küləyi Özünə elçi edən,
Yanar odu Özünə xidmətçi edən Sənsən!
5 Yer üzünün təməlini elə qurdun ki,
Əsla sarsılmasın.
6 Dərin suları libas kimi yer üzünə geydirdin,
Sular dağların üstünə qalxdı.
7 Sənin məzəmmətindən sular çəkildi,
Şimşəyinin səsindən qorxub qaçdı.
8 Dağlardan dərələrə axdı,
Sənin təyin etdiyin yerlərə töküldü.
9 Onların önünə hədd qoydun ki, ondan aşmasınlar,
Heç vaxt daşıb dünyanı basmasınlar.
10 Bulaqları vadilərdən fışqırtdın,
Dağların arasından axıtdın.
11 Bu bulaqlar bütün çöl heyvanlarına su verər,
Vəhşi eşşəklər içər, susuzluğu gedər.
12 Yanlarında quşlar yuva qurar,
Budaqlara qonub oxuyar.
13 Sən dağları göydəki sarayından sulayırsan,
Əlinin bəhrəsindən yer doyur.
14 Heyvanlar üçün ot bitirirsən,
İnsana becərmək üçün bitkilər yetirirsən.
Qoy insan torpaqdan azuqəsini çıxartsın:
15 Ürəkləri xoşhal edən şərabı,
Üzləri güldürən zeytun yağını,
Taqət verən çörəyi.
16 Doyunca su içər Rəbbin ağacları,
Livanda əkdiyi sidr ağacları.
17 Bu ağaclarda quşlar yuva qurar,
Leyləklərin yuvası şam ağacındadır.
18 Uca dağlar dağ keçilərinin oylağıdır,
Qayalar qayadovşanlarının sığınacağıdır.
19 Fəsilləri müəyyən etmək üçün ayı yaratdın,
Günəş batacağı zamanı bilir.
20 Gecə olsun deyə havanı qaraldırsan,
Bütün meşə heyvanları vurnuxmaya düşürlər.
21 Ov üçün gənc aslanlar nərə çəkərlər,
Öz yemlərini Allahdan istəyərlər.
22 Gün doğanda çəkilirlər,
Yuvalarında yatırlar.
23 İnsanlar iş başına gedir,
Qaş qaralana qədər işləyirlər.
24 Ya Rəbb, əməllərin çoxdur!
Hər birini müdrikliklə etmisən,
Yaratdıqların yer üzünü doldurub.
25 Böyük, dərin dənizlərin var,
Orada da saysız məxluqlar –
Həm kiçik, həm də böyük canlılar qaynaşar.
26 Oradan gəmilər keçir,
Yaratdığın Livyatan sularda oynayır.
27 Bunların hamısı gözləyir ki, Sən
Vaxtlı-vaxtında onları yemləyəsən.
28 Sən yem verərkən onlar yem yığırlar,
Açıq əlinin nemətindən doyurlar.
29 Amma üzünü gizlədərkən vəlvələyə düşürlər,
Sən onların nəfəsini kəsərkən ölüb torpağa qarışırlar,
30 Ruhunu göndərərkən onlar yaranır,
Yer üzünə yeni həyat verirsən.
31 Rəbbin ehtişamı qoy əbədi var olsun!
Qoy Rəbb yaratdıqlarına görə şad olsun!
32 Rəbb yerə baxanda yer lərzəyə gəlir,
Dağa toxunanda dağ tüstülənir.
33 Rəbbə ömrüm boyu ilahi söyləyəcəyəm,
Nə qədər varam, Allahımı tərənnüm edəcəyəm.
34 Düşüncəm Ona xoş görünsün,
Mən Rəbbə görə sevinəcəyəm.
35 Günahkarlar yer üzündən silinsinlər,
Pis adamlar yox olsunlar!
Rəbbə alqış et, ey könlüm!
Rəbbə həmd edin!
16 Ölkəyə qıtlıq göndərdi,
Bütün çörəyin kökünü kəsdi.
17 Lakin bunlardan əvvəl birini göndərmişdi,
Bu, qul kimi satılan Yusif idi.
18 Ayaqlarını zəncirləyib əzdilər,
Boğazına dəmir halqa keçirdilər.
19 Yusifin sözü düz çıxanadək
Rəbbin sözü onu təmizlədi.
20 Padşah buyruq verərək onu azad etdi,
Xalqların hökmdarı ona azadlıq verdi.
21 Onu sarayının ağası etdi,
Varidatı üçün cavabdeh etdi.
22 Ona başçılar üstündə səlahiyyət verdi ki,
Ağsaqqallarına uzaqgörənlik öyrətsin.
23 Sonra İsrail Misirə gəldi,
Yaqub Ham ölkəsində yerləşdi.
Zəbur 104 yaradılış Allahından və Onun hikmətinin saysız-hesabsız əsərlərindən bəhs edirdi. İndi Zəbur 105 Allahın qurtuluşdakı möhtəşəm əsərlərini elan edir. Zəbur 104-də bütün bəşəriyyət Allahın yaradılışından zövq ala bilərdi. Bunun əksinə olaraq, Zəbur 105 ayrı-ayrı millətlərdən, həm də Allahın vədlərini almış bir unikal ailədən bəhs edir. Bu əhdə sadiq Allah əvvəlcə İbrahimə, sonra İshaqa, sonra Yaquba danışdı, Kənanı onların irsi olaraq vəd etdi. Bəs necə? Onlar o qədər az idilər və bütün bu patriarxlar bəzən özlərini qəribə torpaqlarda tapırdılar. Buna baxmayaraq, Allah onları qorudu (Zəb. 105:7–15).
Sonra şiddətli aclıq və sınaq dövrü gəldi və Yaqubun ailəsi Misirə köçdü (ay. 16–23). Yenə də Allah onları unutmadı. Aclıq gəlməzdən əvvəl belə, “O, onların qabağına bir adam göndərdi – Yusifi” (ay. 17). Yusifin şəxsi tarixi özü Allahın vədlərinin bir nümayişi idi və onun Misirdə olması Allahın xalqının artmasına imkan verdi (ay. 24).
Lakin onların sınaqları dərinləşdi. Misirlilər Allahın xalqına nifrət etməyə başladılar. İbrahimin nəsilləri Allahın vədlərini heç vaxt yerinə yetirib-yetirməyəcəyini düşünə bilərdilər! Bəlkə də biz bəzən eyni şeyi hiss edirik. Lakin Zəbur 105-in ikinci hissəsi Allahın Misirdəki əlamətlərindən və möcüzələrindən, Öz xalqını qüdrətli şəkildə xilas etməsindən və səhrada qoruyucu qayğısından bəhs edir. Musa elan etdiyi kimi, “Rəbbiniz Allah sizinlə olmuşdur; siz heç bir şeyə ehtiyac duymamısınız” (Qan. 2:7). Zəburçu da “O, Öz müqəddəs vədini xatırladı” ki, “seçilmişlərini” vəd edilmiş torpağa gətirsin, orada “Onun qaydalarına riayət etsinlər və qanunlarına əməl etsinlər” (ay. 42–45).
Bu gün Allah bizdən İsa Məsihin qurtuluş işi vasitəsilə bizim üçün təmin edilmiş səmavi nemətlər diyarında yaşamağımızı istəyir. O, bu sevinci sizin də yaşamağınızı istəyir! Qədim xalqı kimi, biz də Onun sözünə əməl edək və Onu tərifləyək.
