2 Ya Rəbb, Sənin şöhrətin haqqında eşitdim,
Ya Rəbb, gördüyün işlərə görə qorxdum.
Bizim vaxtımızda da eyni işlər gör,
Bizim dövrümüzdə bunları bildir!
Qəzəblənəndə mərhəmətini xatırla!
13 Bu sulara Meriva suları deyilir, çünki bu yerdə İsrail övladları Rəbb ilə mübahisə etdilər və Rəbb onlara Öz müqəddəsliyini göstərdi.
1 Rəbbə alqış et, ey könlüm!
Ya Rəbb Allahım, Sən nə qədər böyüksən,
Ehtişamı, əzəməti geyinmisən!
2 Nura libas kimi bürünən,
Göyləri çadır tək açan,
3 Yuxarı otaqlarını suların üstündə quran,
Buludları Özünə araba edən,
Yel qanadları üstünə minib gəzən,
4 Küləyi Özünə elçi edən,
Yanar odu Özünə xidmətçi edən Sənsən!
5 Yer üzünün təməlini elə qurdun ki,
Əsla sarsılmasın.
6 Dərin suları libas kimi yer üzünə geydirdin,
Sular dağların üstünə qalxdı.
7 Sənin məzəmmətindən sular çəkildi,
Şimşəyinin səsindən qorxub qaçdı.
8 Dağlardan dərələrə axdı,
Sənin təyin etdiyin yerlərə töküldü.
9 Onların önünə hədd qoydun ki, ondan aşmasınlar,
Heç vaxt daşıb dünyanı basmasınlar.
10 Bulaqları vadilərdən fışqırtdın,
Dağların arasından axıtdın.
11 Bu bulaqlar bütün çöl heyvanlarına su verər,
Vəhşi eşşəklər içər, susuzluğu gedər.
12 Yanlarında quşlar yuva qurar,
Budaqlara qonub oxuyar.
13 Sən dağları göydəki sarayından sulayırsan,
Əlinin bəhrəsindən yer doyur.
14 Heyvanlar üçün ot bitirirsən,
İnsana becərmək üçün bitkilər yetirirsən.
Qoy insan torpaqdan azuqəsini çıxartsın:
15 Ürəkləri xoşhal edən şərabı,
Üzləri güldürən zeytun yağını,
Taqət verən çörəyi.
16 Doyunca su içər Rəbbin ağacları,
Livanda əkdiyi sidr ağacları.
17 Bu ağaclarda quşlar yuva qurar,
Leyləklərin yuvası şam ağacındadır.
18 Uca dağlar dağ keçilərinin oylağıdır,
Qayalar qayadovşanlarının sığınacağıdır.
19 Fəsilləri müəyyən etmək üçün ayı yaratdın,
Günəş batacağı zamanı bilir.
20 Gecə olsun deyə havanı qaraldırsan,
Bütün meşə heyvanları vurnuxmaya düşürlər.
21 Ov üçün gənc aslanlar nərə çəkərlər,
Öz yemlərini Allahdan istəyərlər.
22 Gün doğanda çəkilirlər,
Yuvalarında yatırlar.
23 İnsanlar iş başına gedir,
Qaş qaralana qədər işləyirlər.
24 Ya Rəbb, əməllərin çoxdur!
Hər birini müdrikliklə etmisən,
Yaratdıqların yer üzünü doldurub.
25 Böyük, dərin dənizlərin var,
Orada da saysız məxluqlar –
Həm kiçik, həm də böyük canlılar qaynaşar.
26 Oradan gəmilər keçir,
Yaratdığın Livyatan sularda oynayır.
27 Bunların hamısı gözləyir ki, Sən
Vaxtlı-vaxtında onları yemləyəsən.
28 Sən yem verərkən onlar yem yığırlar,
Açıq əlinin nemətindən doyurlar.
29 Amma üzünü gizlədərkən vəlvələyə düşürlər,
Sən onların nəfəsini kəsərkən ölüb torpağa qarışırlar,
30 Ruhunu göndərərkən onlar yaranır,
Yer üzünə yeni həyat verirsən.
31 Rəbbin ehtişamı qoy əbədi var olsun!
Qoy Rəbb yaratdıqlarına görə şad olsun!
32 Rəbb yerə baxanda yer lərzəyə gəlir,
Dağa toxunanda dağ tüstülənir.
33 Rəbbə ömrüm boyu ilahi söyləyəcəyəm,
Nə qədər varam, Allahımı tərənnüm edəcəyəm.
34 Düşüncəm Ona xoş görünsün,
Mən Rəbbə görə sevinəcəyəm.
35 Günahkarlar yer üzündən silinsinlər,
Pis adamlar yox olsunlar!
Rəbbə alqış et, ey könlüm!
Rəbbə həmd edin!
Habaqquq 3:2 · Saylar 20:13 · Zəbur 104 · AZJ08
Zəbur 104-dən 107-yə qədər gözəl bir ardıcıllıq təşkil edir. Zəbur 104 “Rəbbə həmd edin!” çağırışı ilə bitir və Zəbur 105-in ilk ayəsi “Rəbbə şükür edin!” cavabı ilə başlayır. Bu nümunə təkrarlanır, oxşar ifadələr bir zəburu digəri ilə birləşdirərək sevincli bir həmd zənciri yaradır.
Zəbur 104 yaradılış Allahını ucaltdı, sonra Zəbur 105 qurtuluş Allahını şərəfləndirdi. Lakin Zəbur 106 fərqli bir ton alır. Allahın lütfünə baxmayaraq, zəburçu etiraf etməlidir: “Biz günah etdik” (Zəb. 106:6). Zəbur 105 Allahın xilasedici gücünü nəzərdən keçirdiyi halda, Zəbur 106 O'nun xalqının təkrarlanan, inadkar uğursuzluqlarını nəql edir. Bu, kədərli bir inventardır. Misirdə və Qırmızı dənizdə O'nu ittiham etdilər; səhrada O'nu sınaqdan keçirdilər (ay. 7–15). Musaya və Haruna həsəd apardılar, qızıl buzova ibadət etdilər və ilk yaxınlaşdıqlarında vəd edilmiş torpağı xor gördülər (ay. 16–27). Baala döndülər, sonra mübahisə suları yanında Rəbblə mübahisə etdilər (ay. 28–32; müq. Say. 20:13). Hətta torpaqda da Allahın düşmənləri ilə döyüşmədilər, əksinə onlara qoşuldular (ay. 34–39). Zəburçunun sözləri nə qədər uyğundur: “Onlar Xilaskar Allahlarını unutdular” (ay. 21).
Qeyd etmək lazımdır ki, Zəbur 104 və 105 Allahın əməllərini ucaltdı, lakin Zəbur 106 deyir ki, insanlar O'nun əməllərini unutdular (ay. 13, 21–22). Nəticədə, onlar bütpərəstlərin əməllərini öyrəndilər, bu da tezliklə onların öz çirkləndirici əməllərinə çevrildi (ay. 35, 39). Əgər Rəbbin etdiklərini unutsak, eyni bədbəxt yolu izləyəcəyik.
Zəbur 106-nın şairi, görünür, Musadan bir neçə əsr sonra yaşamışdı, çünki insanlar artıq sədaqətsizlik üzündən əsirlikdə idilər. Buna baxmayaraq, o, Allahdan onları yenidən toplamasını xahiş edir (ay. 46–47) və “Rəbbə həmd edin!” deyərək bitirir. Biz Allahdan uzaqlaşmışıqmı? Biz də O'nu axtara bilərik, çünki qəzəbində mərhəməti xatırlayacaq (Haba. 3:2).
