Ağlımız, daha doğrusu düşüncəmiz, hər gün məşğul olduğumuz şeylərlə formalaşır – yaxşıya və ya pisə doğru. Eşitdiyimiz, gördüyümüz və ya düşündüyümüz şeylər daxili münasibətimizə təsir edir, hətta bəzən bunun fərqində olmasaq belə. Bu, dünyəvi musiqi və filmlər, digər şeylər arasında, eləcə də bir çox internet saytları və sosial media formaları üçün doğrudur ki, bunlar tez-tez – biz fərq etmədən – bizə dünyanın düşüncə tərzini aşılayır.
Bunun əvəzinə Allahın kəlamını oxuduqda və əbədi dəyəri olan şeylərlə məşğul olduqda, düşüncə tərzimiz yenilənir və müsbət şəkildə formalaşır. Bunu gündəlik qida qəbulu ilə müqayisə edə bilərik. Allah insanları qidasız yaşaya bilməyən asılı varlıqlar kimi yaratdı. Necə ki, xarici insanımız hər gün yeməyə ehtiyac duyur, eləcə də daxili insanımız hər gün ruhani qidaya ehtiyac duyur. Gündəlik həyatda bunu unutmaq nə qədər asandır! Rəbb İsa Özünü Həyat Çörəyi adlandırdı və şagirdlərini Ondan qidalanmağa çağırdı (Yəh. 6:54–56). Bəs bu, bizim üçün praktiki olaraq nə deməkdir? Bunu necə etmək olar? Nəsə yemək, onu daxililəşdirmək deməkdir. Rəbb İsanı “daxililəşdirmək” üçün biz Onunla məşğul olmalıyıq, məsələn, dörd İncil hekayəsində Onun həyatını öyrənməklə.
Lakin biz özümüzü İncillərlə məhdudlaşdırmalı deyilik. Məktublar da bizə Allah Oğlunun bir çox izzətlərini göstərir ki, biz onlar üzərində düşünməliyik. Məsələn, biz Ona verilən adlarla məşğul ola bilərik. Bu adlar nə deməkdir? Onun hazırda olduğu yer necədir? O, indi orada izzətdə nə edir? Onun şəxsiyyətini bu şəkildə gözümüzün önündə tutduqda, Müqəddəs Ruh içimizdə möhtəşəm bir şey edir: O, bizi getdikcə Rəbbimizin surətinə çevirir!
