Yusifin qardaşlarına sərt danışmaq və onlardan ən kiçik qardaşları ilə qayıtmağı tələb etməkdə məqsədi, onların fikirlərini iyirmi ildən çox əvvəl, quyunun yanında, onlardan mərhəmət diləyərkən onun sıxıntısına qarşı laqeyd qaldıqları zamana yönəltmək idi (Yar. 42:21). O, həmçinin onlara Yusifin ölümünü qəddarcasına söylədikləri zaman yaşlı atalarının kədərini xatırlatmaq istəyirdi. Və Yusif indi onların gənc qardaşlarının və atalarının əzabını anlaya bilib-bilmədiklərini görmək istəyir.
Yusif qardaşlarının ürəklərini oyatmağı bacardı. Yəhudanın yaşlı atalarından və gənc qardaşlarından, onun qocalıq oğlundan danışdığını eşitmək nə qədər təsirlidir! Bu bizə də nə dərslər öyrədir! Biz özümüzü başqasının yerinə qoymalı, onların sevinclərini və xüsusilə kədərlərini anlamalıyıq. Daha da çox, biz Atanın Oğluna olan sevgi düşüncələrinə, sevimli Oğlunu pis adamların əlində gördüyü zaman kədərinə və Onun fəryadını eşitdiyi zaman Ona cavab verə bilmədiyi zaman ruhən daxil olmalıyıq.
Nəhayət, biz Oğulun əzabına bir az da olsa daxil olmağa çalışmalıyıq, O, ilahi hökm altında günahlarımızın ağırlığını daşıyarkən və ruhunun sonsuz sıxıntısı içində, bizim üçün Allah tərəfindən tərk edilmə təcrübəsini yaşayarkən. Ruhun bizi məşğul etməyə çalışdığı bu məsələlərdə biz tez-tez kədərli şəkildə hissiz olmuruqmu?
