İbranilərə məktubu Rəbb İsanın Allahın Oğlu kimi şöhrətlərini bizə təqdim etməklə başlayır: “O, Allahın izzətinin parıltısı və mahiyyətinin dəqiq surətidir” (İbranilərə 1:3).
İkinci fəsil Rəbb İsanın İnsan Oğlu kimi şöhrətlərini bizə təqdim etməyə davam edir. Bu fəsil bizə xatırladır ki, ilk insan Adəmin uğursuz olduğu yerdə, Rəbb İsa onun itirdiyi hər şeyi bərpa etmişdir. İbranilərə məktubunun birinci fəsli bizə göstərdi ki, Rəbb İsa mələklərdən üstündür; lakin ayəmiz bizə göstərir ki, O, ölüm əzabı üçün mələklərdən bir az aşağı edildi ki, bizim üçün ölümü dadsın. Bəs biz Onu indi necə görürük? O, indi şöhrət və şərəf tacı ilə taclanmışdır. O, indi şöhrətdəki İnsan, Allahın sağ əlindəki İnsan! Allahın şərəfləndirməkdən zövq aldığı İnsan!
Biz bu mübarək Şəxsi İnsan Oğlu kimi görürük (2:6). Bu, gələcək gündə Onu gözləyən hər şeyi bizə xatırladan bir messianik termindir. Biz Onu İsa kimi görürük, çünki O, Xilaskardır (2:9). Biz Onu bizi Allahın şöhrəti üçün ayıran Müqəddəsləşdirici və xilasımızın Başçısı kimi görürük (2:10–11). Biz Onu həm də etirafımızın Həvarisi və Baş Kahini kimi görürük (3:1). O, ikinci fəslin qalan hissəsində bir çox oğulları şöhrətə gətirən, bizi qardaşları adlandırmaqdan utanmayan, Özünü Atasının hüzurunda aparan kimi təqdim edilir (2:12–13). Lakin indi, İnsanlığına görə, O, “Allahla bağlı işlərdə mərhəmətli və sadiq Baş Kahindir ki, xalqın günahları üçün kəffarə etsin” (2:17).
