Yazıçı oxucularına “müqəddəs qardaşlar” deyə müraciət edərək, onlara səmavi məqsədlər üçün ayrıldıqlarını xatırlatmağa çalışır. Onlar artıq dünyəvi bir xalq deyil, səmavi çağırışa çağırılmış kəslərdir. Bu, bu gün hər bir yenidən doğulmuş imanlı üçün doğrudur. Biz Ataya qayıtmış O Kəs vasitəsilə cənnətlə bağlıyıq; və Onun orada olması bizim üçün o yeri hazırlamışdır, xaç üzərindəki işi isə bizi o yer üçün hazırlamışdır.
Yazıçı daha sonra bizi həm Etirafımızın Həvarisi, həm də Baş Kahini olan bu mübarək Şəxsi nəzərdən keçirməyə təşviq edir. Həvari “göndərilmiş” deməkdir; Rəbb İsa Məsih, Allahın sevimli Oğlu, Atadan göndərilmişdir. O, Atanı bizə həm açıqlamış, həm də bəyan etmişdir (Mat. 11:27; Yəh. 1:18). İnsan olaraq, Rəbb İsa həyatımızın hər sahəsində bizə rəğbət bəsləyə bilir (İbr. 4:14–16).
Lakin bu mübarək Şəxs təkcə Etirafımızın Həvarisi və Baş Kahini deyil, həm də Öz evinin Oğludur.
Allaha yaxınlaşmaq məsələsinə gəldikdə, biz Rəbb İsa Məsih vasitəsilə gəlirik (Yəh. 14:6), ibadətimizə gəldikdə isə, Ataya Oğul vasitəsilə ibadət edirik. O, həm də “Allahın evi üzərində Baş Kahindir” (İbr. 10:21). Ev üzərində Oğul olaraq, Onun səlahiyyətini və hüquqlarını nəzərdən keçirməliyik. Ev üzərində Baş Kahin olaraq, O, bizi ibadətimizdə idarə etməlidir! Nə qədər gözəldir ki, yazıçı bizi Etirafımızın Həvarisi və Baş Kahini olan Məsih İsanı nəzərdən keçirməyə çağırır!
