Yeşuanın Yerixoya kəşfiyyat üçün göndərdiyi iki casus həm də elçilər adlandırılır. Yerixoya və onun padşahına görə onlar axtarılıb öldürülməli olan casuslar idilər. Fahişə Rahaba və onun ailəsinə görə isə onlar xilas elçiləri oldular. Bu gün imanlılar Allah üçün Məsihin xoş ətridir. Allahın xilas mesajını rədd edən həlak olanlar üçün biz ölümdən ölümə aparan bir ətir, xilas olanlar üçün isə həyatdan həyata aparan bir ətirik.
Rahab Kənanlı idi, günahkar bir qadın idi, günahlarında və xətalarında ölü idi. Təbiətinə görə o, öz xalqının qalan hissəsindən heç də yaxşı deyildi. Lakin o, öz xalqına olan sədaqətindən dönərək Yehovanı həqiqi Allah kimi tanımaqla, Onun elçilərinə xeyirxahlıqla davranmaqla, onları gizlətməklə və həyatlarını xilas etməklə həqiqi tövbə göstərdi. İmanla özünü Allahın mərhəmətinə buraxdı, özü üçün deyil, bütün ailəsi üçün xalqını gözləyən qaçılmaz ölümdən Allahın xilasını axtardı. Ona həyatını təmizləyib İsrailli olmaq üçün özünü uyğunlaşdırması deyilmədi. O, pəncərəsindən qırmızı ipi asmalı idi – Məsihin qanını xatırladan – hansı ki, casusları divardan aşağı salmışdı. Onun ailəsi də bu eyni ipin arxasında onun evində sığınacaq tapmalı idi.
Biz əminikmi ki, Allahın hökmü tezliklə bu günahkar dünyaya düşəcək? Öz xilasımız və sevdiklərimizin xilası barədə narahatıqmı? Bu dünyada hələ də insanların xor baxdığı və rədd etdiyi Rəbb İsaya açıq şəkildə etiraf etməyə hazırıqmı?
