«Rəbbi və Onun qüvvətini axtarın; Onun varlığını daim axtarın!» (Zəbur 105:4)
Allahı aydın görmək və Onun varlığının işığında olmaq üçün aşmalı olduğumuz saysız-hesabsız maneələr var. Hər bir ruhən kütləşdirən fəaliyyətdən qaçmalıyıq. Ondan qaçmalı və onu aşmalıyıq. O, yolumuzu kəsir.
Biz dünyada və Kəlamda Allahın görünüşlərinə bizi həyati dərəcədə həssas edən nə olduğunu bilirik. Və bizi kütləşdirən, kor edən və Onu axtarmaq istəməməyimizə səbəb olan nə olduğunu bilirik. Allahı görmək istəsək, bu şeylərdən uzaqlaşmalı və onları aşmalıyıq. Allahı axtarmaq buna daxildir.
Və bütün təcrübələrimizdə ağlımızı və ürəyimizi Allaha yönəltdikcə, Ona fəryad edirik. Bu da Onu axtarmaq deməkdir.
«Rəbbi tapıla bilərkən axtarın; O yaxın ikən Onu çağırın.» (Yeşaya 55:6)
«Allahı axtar və Qadir Allahdan mərhəmət dilə.» (Eyub 8:5)
Axtarmaq çağırmaq və diləmək deməkdir.
Ey Rəbb, gözlərimi aç. Ey Rəbb, öz korluğumun pərdəsini çək. Rəbb, mərhəmət et və Özünü göstər. Üzünü görmək üçün can atıram.
Rəbbi axtarmağın böyük maneəsi qürurdur.
«Şərir üzünün qürurunda Onu axtarmaz» (Zəbur 10:4).
Buna görə də, Rəbbi axtarmaq üçün təvazökarlıq vacibdir.
Rəbbi axtaranlara böyük vəd budur ki, O tapılacaq.
«Əgər Onu axtarsan, O sənin tərəfindən tapılacaq» (1 Salnamələr 28:9).
Və O tapıldıqda, böyük mükafat var.
«Allaha yaxınlaşmaq istəyən hər kəs Onun var olduğuna və Onu axtaranları mükafatlandırdığına inanmalıdır» (İbranilərə 11:6).
Allahın Özü bizim ən böyük mükafatımızdır. Və biz Ona sahib olduğumuzda, hər şeyə sahib oluruq. Buna görə də,
«Rəbbi və Onun qüvvətini axtarın; Onun varlığını daim axtarın!»
