«Elə isə, istər yeyin, istər için, istərsə də başqa bir şey edin, hər şeyi Allahın izzəti üçün edin.» (1 Korinflilərə 10:31)
Xristian davranışının böyük sınaqlarından biri, bunda Allah üçün hər hansı bir şöhrətin olub-olmamasıdır. Çox vaxt biz davranışımızı «Bunda hər hansı bir zərər varmı?» sualı ilə sınaqdan keçiririk. Lakin sual bu deyil. Bizim soruşmalı olduğumuz budur: «Bunda Allah üçün hər hansı bir şöhrət varmı?»
Hər hansı bir fəaliyyətə başlamazdan əvvəl, başımızı əyib Rəbdən etmək üzrə olduğumuz işdə Özünü şərəfləndirməsini istəməliyik. Əgər Allah bununla şərəfləndirilə bilməzsə, o zaman biz bunu etməkdən çəkinməliyik.
Digər dinlər zərərin olmaması ilə kifayətlənə bilər. Xristianlıq sadəcə neqativdən fərqli olaraq müsbətə doğru irəliləyir. Buna görə də, Keith L. Brooks dediyi kimi,
«Əgər uğurlu bir Xristian olmaq istəyirsinizsə, şeylərdəki zərəri axtarmağı dayandırın və yaxşılığı axtarmağa başlayın. Əgər həyatınızın xoşbəxt olmasını istəyirsinizsə, öz taleyinizi şeylərdəki ‘yaxşılığı’ deyil, ‘zərəri’ soruşan insanlar arasında qurun.»
Şeylər özlüyündə zərərsiz ola bilər, lakin Xristian yarışında ölü bir yük ola bilər. Olimpiya qaçışçısının 1500 metrlik yarışda bir kisə kartof daşımasına qarşı heç bir qanun yoxdur. O, kartofları daşıya bilər, lakin yarışı qazana bilməz. Xristianla da belədir. Şeylər zərərsiz ola bilər, lakin maneə ola bilər.
Lakin adətən «Bunda hər hansı bir zərər varmı?» deyə soruşanda, sualımız gizli bir şübhəni ortaya qoyur. Biz bunu açıq-aşkar qanuni olan fəaliyyətlər—dua, Müqəddəs Kitab öyrənməsi, ibadət, şahidlik və gündəlik işimiz haqqında soruşmuruq.
Yeri gəlmişkən, hər hansı bir şərəfli iş Allahın şöhrəti üçün edilə bilər. Buna görə də bəzi evdar qadınların mətbəx lavabosunun üstündə bu şüar var:
«İlahi xidmətlər burada gündə üç dəfə aparılır.»
Şübhəyə düşdüyümüz zaman, John Wesley-in anasının bu məsləhətinə əməl edə bilərik;
«Əgər bir zövqün qanuniliyini müəyyən etmək istəyirsinizsə, bu qaydaya əməl edin: Ağlınızı zəiflədən, vicdanınızın həssaslığını pozan, Allah hissinizi qaranlıqlaşdıran və ya ruhani şeylərin dadını alan hər şey; bədəninizin ağlınız üzərindəki hakimiyyətini artıran hər şey günahdır.»
