Siz həqiqi bir möminsinizmi? Əgər belədirsə, köhnə təbiətinizdə hər hansı bir yaxşılaşma tapmısınızmı? Xristian yolunuza ilk başladığınız vaxtdan indi bir az da olsa yaxşıdırmı? Lütf vasitəsilə onu daha yaxşı ram edə bilərsiniz; lakin o, heç də yaxşılaşmır. Əgər o, öldürülməyibsə, hər zamankı kimi bütün çirkinliyi ilə ortaya çıxmağa hazırdır. Bir mömindəki “bədən” bir kafirdəki “bədəndən” heç də yaxşı deyil. Əgər bu unudulsa, nəticəni hesablamaq çətin olar. Əgər xristian özünü mühakimə etməli olduğunu yadda saxlamasa, tezliklə acı təcrübə ilə öyrənəcək ki, onun köhnə təbiəti hər zamankı kimi pisdir; və üstəlik, sona qədər eyni olacaq.
Təbiətinin tədricən yaxşılaşmasını gözləyən birinin bir saat belə sülh içində yaşaya biləcəyini təsəvvür etmək çətindir, çünki o, yalnız özünə Allahın müqəddəs Kəlamının işığında baxsa, ürəyinin həqiqi xarakterində ən kiçik bir dəyişiklik olmadığını, ürəyinin çevrilməmiş vəziyyətinin əxlaqi qaranlığında gəzdiyi vaxtdakı kimi aldadıcı və ümidsiz dərəcədə pis olduğunu görə bilməz. Onun öz vəziyyəti və xarakteri, həqiqətən də, yeni, bəli, “ilahi təbiətə” sahib olması və Müqəddəs Ruhun daxilində yaşaması ilə çox dəyişmişdir, lakin köhnə təbiət işə düşdüyü an, o, hər zamankı kimi Allaha qarşı olduğunu görür.
Şübhə etmirik ki, bir çoxlarının şikayət etdiyi kədər və ümidsizliyin çoxu, müqəddəsləşmənin bu vacib nöqtəsini yanlış anlamaları ilə əlaqələndirilə bilər. Onlar heç vaxt tapa bilməyəcəkləri bir şeyi axtarırlar. Onlar mükəmməl bir qurban yerinə müqəddəsləşmiş bir təbiətdə sülh əsası axtarırlar; bitmiş bir kəffarə işi yerinə müqəddəslikdə irəliləyən bir işdə.
