16 Məhəbbətin nə olduğunu bundan anladıq ki, Məsih Öz canını bizim üçün fəda etdi. Biz də öz canımızı qardaşlarımız üçün fəda etməliyik. 17 Əgər kimsə dünya malına sahib olarkən qardaşını ehtiyac içində görüb ona rəhmi gəlmirsə, Allah məhəbbəti onda necə qala bilər?
18 Ey övladlar, sözdə və dildə deyil, əməldə və həqiqətdə sevək.
3 Heç bir işi özünü göstərərək və ya lovğalıqla etməyin. Qoy hər biriniz itaətkarlıqda digərini özündən üstün saysın 4 və yalnız öz mənfəətini deyil, başqalarının da mənfəətini güdsün.
5 Məsih İsa necə düşündü, siz də elə düşünün. 6 Allah surətində olduğu halda O Özünü Allaha bərabər tutmağı bir haqq saymadı. 7 Lakin Özünü heç etdi və qul surətinə salıb insanlara oxşar oldu. İnsan şəklini alıb 8 Özünü aşağı tutdu və ölümə qədər – çarmıx üzərində ölümə qədər itaət göstərdi. 9 Buna görə də Allah Onu çox ucaltdı və Ona lütflə bütün adlardan ali bir ad verdi ki, 10 göydə, yerdə və yerin altında olanların hamısı İsanın adına ehtiram edərək diz çöksün 11 və hər dil Ata Allahın izzəti üçün İsa Məsihin Rəbb olduğunu bəyan etsin.
Latın Amerikasına səfərimiz zamanı paytaxtdakı xəstəxanalarda Rəbbə xidmət edən bir cütlüklə və onların oğlu ilə tanış olduq. Onlar xəstəxananın bir çox yerində, hətta COVID-19 xəstələrinin müalicə olunduğu çox təhlükəli ərazidə də müjdə ədəbiyyatı paylayırdılar. Onların həyatlarının son günlərini yaşayanlara fiziki və mənəvi cəhətdən xidmət etmək üçün böyük imkanları var idi və bir çoxları vəfat etdikdə, cəsədlərin çıxarılmasına kömək edirdilər. Bu xidmət onlara bu ölən xəstələrə, eləcə də onların xidmətinə heyran qalan heyətə müjdəni təbliğ etmək üçün bir çox imkanlar verdi. Rəbbin iradəsi ilə, iyirmi yaşlarında olan oğul, parlaq bir şahidlik olan bu gənc, evə, Öz yanına alındı. Valideynlər Rəbbə xidmətlərini davam etdirir, həm möminlərə, həm də qeyri-möminlərə xidmət edirlər.
Qardaşlar uğrunda canımızı qurban verməyi nə qədər az anlayır və tətbiq edirik! Biz tez-tez Rəbbi mükəmməl nümunəmiz kimi təqdim edən Filipililərə 2:5–11 ayələrini oxuyuruq; lakin bəzən əvvəlki ayələri ötürürük: «Heç bir şeyi eqoist iddia və ya təkəbbürlə etməyin, əksinə, təvazökarlıqla hər kəs başqalarını özündən üstün saysın. Hər biriniz yalnız öz maraqlarınızı deyil, həm də başqalarının maraqlarını nəzərə alın» (ayələr 3–4).
Biz bunu evlilik münasibətlərimizdə tətbiq edirikmi? Biz bunu yığıncaqda edirikmi, başqalarına güzəştə gedərək, hörmət edərək, tabe olaraq və onları yüksək qiymətləndirərək? Biz bir çox ayələri əzbər bilirik, lakin onları ürəyimizdə bilirikmi? Gəlin əməldə və həqiqətdə sevək!
