Həvari Pavel bu kitabın digər hissələrində də qeyd olunduğu kimi, stresli vəziyyətlərdə olmuşdu: “Həddən artıq, gücümüzdən artıq yüklənmişdik, hətta yaşamaqdan ümidimizi kəsmişdik. Bəli, özümüzdə ölüm hökmünü almışdıq” (2 Kor. 1:8–9). Xarici təhlükələrə baxmayaraq, Pavel ruhdan düşmür və məyus olmur. Əksinə, o, özünü zəfər çalan Məsihlə şəhadətdə eyniləşdirir: “Bizi həmişə Məsihdə zəfərlə aparan və vasitəmizlə Öz biliyinin ətrini hər yerdə yayan Allaha şükürlər olsun” (2 Kor. 2:14). Pavelin davranışı və təbliği ilə Məsihin şirin ətri Allaha yüksəlirdi. Özünü günahkarların başçısı adlandıran Pavel, Allahın İsa Məsihin simasında Allahın izzətinin parlaması üçün yetişdirdiyi ən böyük qab oldu (2 Kor. 4:6). Yalnız Allah hər kəsin həyatında belə bir dəyişiklik edə bilər.
İndi Allahın Paveldə etdiyi şeyi, O, iman edən hər birimizdə də edir. Allah Öz Ruhu vasitəsilə Məsihi ürəklərimizə yazır: “Siz Məsihin məktubusunuz… mürəkkəblə deyil, diri Allahın Ruhu ilə, daş lövhələrə deyil, ürəklərin… lövhələrinə yazılmışdır” (2 Kor. 3:3). Qanun bunu edə bilməzdi. Qanun daş lövhələrə yazılmışdı və Allahın insandan salehliklə tələb etdiyini ifadə edirdi. O, insana yalnız nə etməli olduğunu deyə bilərdi, lakin Qanun onu dəyişdirə bilməzdi, nə də ona güc verə bilməzdi.
Məsihçi, Məsihdə yeni həyat və Allahdan olan şeylərdən zövq alan yeni təbiət almış kəsdir. Müqəddəs Ruh indi iman edəndə yaşayır və ürəyi Məsihlə məşğul edir, burada O, indi Allahın hüzurunda oturmuşdur. Rəbbin izzətinə baxdıqca, bizi Məsihin bənzərliyinə çevirən bir dəyişiklik baş verir.
