Rəbb İsanın dörd qardaşı – Yusif və Məryəmin oğulları haqqında oxuyuruq, lakin adlarından yalnız ikisini tanıyırıq. Bir çoxları hesab edir ki, adlarını daşıyan məktubları yazmaq üçün Allahın istifadə etdiyi alətlər olan Yaqub və Yəhuda yuxarıda qeyd olunan ayələrdə adı çəkilən qardaşlardan ikisidir. Digərlərinə nə olduğunu bilmirik. Bu, bizim üçün bir dərsdir. Buradan öyrənirik ki, Rəbblə münasibətimizə bizi ixtisaslandıran və ya bizə hüquq verən ailə irsimiz və ya ailə imtiyazlarımız deyil. Yaqub və Yəhuda özlərini yalnız Allahın və Rəbb İsanın qulları hesab edirdilər və adlarını daşıyan məktublarda özlərini belə təqdim edirlər.
Unutmamalıyıq ki, hər birimizə ehtiyac duyulan və ən yaxşı olanı verən biz deyil, Allahdır. Və bilmək yaxşıdır ki, biz nəyiksə, yalnız Allahın lütfü sayəsindəyik. Öz şeylərini bizim əllərimizə əmanət edən Odur. Öyünməyə və ya şikayət etməyə yer yoxdur, yalnız sadiq şəkildə işləmək, Ona xidmət etmək, bilmək ki, hər şeyi yalnız bizi gücləndirən Məsih vasitəsilə edə bilərik və bir gün Məsihin mühakimə kürsüsü qarşısında özümüz haqqında Allaha hesabat vermək, bədəndə edilən şeyləri, etdiyimizə görə almaq üçün görünəcəyimizi xatırlamaq lazımdır.
Koloslulara deyilən sözləri daim özümüzə xatırladaq: “Sözdə və ya əməldə nə edirsinizsə, hər şeyi Rəbb İsanın adı ilə edin, Onun vasitəsilə Ata Allaha şükür edin” (3:17).
