Süleymanın Məsəllərində aşağıdakı ayəni tapırıq: “İnsana doğru görünən bir yol var, lakin onun sonu ölüm yoludur” (Sül. Məs. 14:12). Bunu Amon haqqında deyə bilərik. O, atasının uzun müddət getdiyi bütpərəstlik yolunu davam etdirdi, baxmayaraq ki, Menaşe nəticədə Allah qarşısında özünü çox alçaltdı və Rəbbin Allah olduğunu tanıdı. Menaşe tövbəsini əməlləri ilə açıq şəkildə sübut etdi və oğlu Amon yəqin ki, bütün bunları, ya da ən azından nəticələrini görmüşdü. Amon, atasının bütpərəstliklə bağlı hər şeyi şəhərdən çıxarması ilə qətiyyən razılaşmırdı. Amon atasının əvvəllər getdiyi yolla tamamilə getdi: bütlərə xidmət etdi, onlara səcdə etdi və onlara qurbanlar təqdim etdi. Bu, onun gözündə getməli olduğu yol idi, “doğru görünən bir yol”. Amma elə idimi?
Bir şeyin doğru hiss olunması onun doğru olduğu anlamına gəlmir. Bu, bizim dərsimizdir. Nəyin yaxşı, nəyin pis olduğunu həqiqətən müəyyən edən Allahın dedikləridir. Bu, günah, Allahın ədaləti və gələcək hökm məsələsində doğrudur. Bu, həmçinin Allahın övladlarının gedişi və onların korporativ həyatı ilə bağlı da doğrudur. Buna görə də Allah qarşısında nəyin doğru və yaxşı olduğunu öyrənmək üçün Allahın Kəlamına müraciət etməliyik. Çünki “bütün Müqəddəs Yazılar Allah tərəfindən ilham edilmişdir və təlim, tənbeh, islah və salehlikdə tərbiyə üçün faydalıdır” (2 Tim. 3:16). Lakin Amon bunun tam əksini etdi. O, Allaha və ya Onun Kəlamına müraciət etmədi. Amon “atalarının Rəbb Allahını tərk etdi və Rəbbin yolunda getmədi” (2 Pad. 21:22), və sonu ölüm oldu. Həqiqətən də! O, qulluqçuları tərəfindən öldürüldü.
Bu dünyada yaxşı və pis nümunələrlə izləniləcək bir çox yol var. Lakin doğru yolu bilməyin heç bir yolu yoxdur, yalnız yeganə yol olanın yanına getsək və Onun Kəlamına qulaq assaq! Qoy bu, bu gün bizim arzumuz olsun!
